Post Wt maja 23, 2017 8:55 am

Obecny sposób pływania

Niewiele jest obecnie dyscyplin sportu - szczególnie sportów indywidualnych, w których metoda nie odgrywałaby dużego znaczenia. Pływanie ważna z pewnością zaliczyć do sportów o wysokich wymaganiach technicznych. Badania nad tę techniką pływania warto rozpocząć od – na pozór banalnego stwierdzenia, że woda stanowi obce człowiekowi środowisko, w którym kołysanie się wymaga z niego wyjątkowych kompetencje i umiejętności. Trenerzy i zawodnicy są zgodni - wśród czynników stymulujących poziom wyników sportowych w pływaniu, poza ruchem w normalnych górach, drinkiem z najistotniejszych jest mistrzostwo |techniczne sportowca. Zdaniem wielu ekspertów technika pływania jest łatwo niewyczerpanym źródłem możliwości poprawy wyników sportowych. Rywalizacja w pływaniu wymaga od jej uczestników wyjątkowych natomiast na znacznym poziomie umiejętności technicznych.
W szeroko rozumianym procesie nauczania pływania można wyróżnić trzy zasadnicze formy techniki pływania, które składają na drugich jego czasach. Zapewnia utrzymanie się na wodzie a też obracanie się po powierzchni wody w możliwość nieekonomiczny. Uproszczony sposób pływania charakteryzuje nieprawidłowe złożeniem w wodzie, jasne i nieskoordynowane ruchy kończyn a też brak wydechu do wody. Zapewnia ekonomizację wysiłku, uczymy pewnych sekwencji ruchowych dających się na pływanie określonym sposobem. Dokładność naśladowania przyjętych standardów daje możliwości pływania w rodzaj ekonomiczny. Prawidłowe nałożenie na wodzie, skoordynowana praca ramion i nóg, wydech do wody zsynchronizowany z funkcją ramienia - to charakterystyczne cechy techniki wzorcowej. Liczy na końcu uzyskanie maksymalnej szybkości pływania. Stanowi ona bardzo indywidualna, jednak czynności ruchowe muszą być solidarne z obowiązującymi przepisami sportowymi. Obserwacja realiów tego sportu pływackiego pokazuje wyraźnie zależność między techniką pływania (jej efektywnością), a efektem sportowym (szybkością pływania). Wielcy zawodnicy wyróżniają się lekkością i skutecznością ruchów pływackich w porównaniu do zawodników naturalnych Istnieje wtedy możliwe dzięki bezpiecznej i kompleksowej pracy nad techniką pływania podczas wczesnych lat szkolenia a potem budowaniu i rozwijaniu technologie w współczesny metoda, aby uwzględniała indywidualne zalety również ofercie zawodnika, w szczególności jego zawartość somatyczną.
Skuteczne latanie to sztukę minimalizowania oporów i rozwijanie napędu. W sezonie pływania mamy do czynienia ze swoistą „grą” dwóch sposobów sił. Z samej strony siły oporu wody zwalniają pływaka w jego ruchu postępowym, z drugiej natomiast tworzy on zdolności napędowe, których naturalną myślą jest zwiększenia szybkości pływania. Pływak pewno tak długo przyśpieszać swój ruch, jak długo tworzone przez niego wartości napędowe prowadzić będą siły oporu wody. Nowości w zależnościach sił napędowych do dyspozycji oporu tłumaczą kolei w sile pływania na dystansie, kiedy to siłę jest czy maleje w porządku każdego kroku napędowego (cyklu ruchowe). Z jakimś uproszczeniem można powiedzieć, że szybkość, z którą miesza się pływak chce w licznej ilości od zajmowania przez niego predyspozycji do ZWIĘKSZANIA NAPĘDU oraz REDUKOWANIA OPORU WODY, a oraz umiejętności minimalizowania kosztów energetycznych (ekonomizacja ruchów napędowych). Poprawa skuteczności pływania (poza oczywiście przygotowaniem kondycyjnym), może zaatakować w rezultatu celowych działań trenera i zawodnika jakich celem jest zmniejszanie oporów wody oraz zwiększanie zdolności napędowych pływaka. Praktyka szkoleniowa pokazuje, że korzystne efekty dostaje się łącząc pracę nad zwiększeniem moce i długości pociągnięcia z działaniami zmierzającymi do cięcia.