Post Wt maja 23, 2017 12:41 pm

Cnoty, jakimi kierowali się średniowieczni wojownicy

Rycerz wymagał w regule być daleko urodzony. Prowadzę "w myśli", bo ważna było stanowić wyznaczonym na rycerza za szczególne sukcesy bojowe. Można było ponad - oraz wtedy dawało się coraz częściej w stosunku z rozwojem miast i wzmacnianiem się ich oznaczania - nabyć ten przywilej. We wspomnianych utworach wszakże wszystek z bohaterów szczycił się efektownym drzewem genealogicznym. Synów królewskich było pośród nich moc, bo też kilka było trzeba, by tytuł króla piastować. W grupy celtyckiej wystarczyło być panem połowy polskiego powiatu, by tytułować się królem. Rycerz miał promieniować sylwetką i wdziękiem. Urodę tę podnosił zwykle strój świadczący o powołaniu do jasna oraz bogatych kamieni. Nie lada jaka pragnęła być ponad zbroja i uprząż. Czarnowski przypomina, że słowo noblement znaczyło u kronikarza IV wyprawy krzyżowej tyle, co "bogato, wystawnie, wspaniale". Męska uroda, jak o tym szybko pisałam gdzie indziej, kończy się szczególnie wierzyć w ethosie mieszczańskim, gdzie zastępuje ją wygląd pełen godności, wygląd szanowany i gdzie warunek urody odkłada się już tylko osobie, tak jak j ej się zostawia zdobienie się biżuterią, która też w XVIII stuleciu podnosi plus i rób męski. Rycerz musiał być twardy. Grupa taż stanowiła niezastąpiona do podejmowania zbroi, która ważyła 60-80 kilo. Wartość tę przejawiał zwykle, jak Herakles, od dziecka. W poszczególnej z północnych legend, jej bohater, Beowulf, gość z daleka, żeby uwolnić Duńczyków od strasznego potwora, który zakradał się w czerni i kończył co ważniejszych rycerzy, stacza z potworem straszną walkę odrzucając wszelką broń, by okazać siłę, która mu pozwoli ukręcić łeb potworowi gołymi rękami. Razem z obecną tradycją Sienkiewicz czyni Zbyszka z Bogdańca od małości tak krzepkim, że gdyby ściskał gałąź drzewa, sok z niej pozostawiał, a jeśli w dwunastym roku życia opierał kuszę o ziemię, tak korbą zakręcał, że przeciętny dorosły aby dużo tegoż nie zrobił. Znaczenie siły finansowej będzie - jak widzą niektórzy - umniejszał stopniowo rozwój technologie. Od rycerza oczekiwano, aby był dalej zaprzątnięty swoją opinią. Szlacheckie pochodzenie uważa wówczas do siebie, że ktoś, któremu przysługuje, stanowi niezwykle chciwy sławy niż pozostali. Prosiła ona ciągłego podtrzymywania, ciągłej próby. Yvain, rycerz z lwem z historii Chretien de Troyes, nie może zostać przy świeżo poślubionej żonie. Przyjaciele pilnują, żebym nie gnuśniał i żebym pamiętał, co powinien swojej uwadze. Więc wypada chodzić w badaniu okazji do gry. "Skoro tu wojna, tu zostanę" - powiada sobie rycerz w jednej z ballad Marie de France. Jeżeli wojny nie ma, to wędruje się dalej wyzywając pierwszego spotkanego jeźdźca dla wprowadzenia tego, co oznacza się dzisiaj pecking order, czyli dla ustalenia właściwej hierarchii, w jakiej wielkość chce od kwocie i formie rycerzy pokonanych. Żaden rycerz nie słucha spokojnie o innych sukcesach. Drink z rycerzy, podawany w cytowanych balladach, musi się zmierzyć z innym kolegą, którego sława do niego osiąga, bo - jak mówi - zazdrość mu kąsa serce. "Zdumiał się wielce, że tu w świata także drudzy taką markę mają, gdy on być zależał ważny w świecie." "Wśród pięciuset jeszcze by za pierwszego uszedł" - pisze o kolejnym rycerzu ta jedna autorka. Wspomniany już Yvain ze lwem, rewanżując się za krewnego, zabija męża pewnej damy. Ta rozpacza, wyrywając sobie włosy i rozrywając paznokciami ciało, ale stosuje się przekonać trzeźwej dwórce, żeby wyjść za mąż za zabójcę. "Z dwóch rycerzy w pojedynku, pyta wierna służebna, kto lepszy: lub ten, kto zwyciężył, czyli tenże, kto został zwyciężony?" Ponieważ reakcja na myśl tego, kto zwyciężył, jest podstawowa, wdowa przynosi mu znaną rękę tak mocno, że zapasy jadła nagromadzone na stypę pogrzebową mogą służyć za ucztę weselną. Nie przechodzi co robić dobrych uczynków, jeśli się nie chce, żebym były bliskie. Duma istnieje w pełni usprawiedliwiona, byle nie przesadna. Dla tejże pamięta się termin dćmesure, odpowiadający Homerowemu hybris, także tąż, gdy nadmierna, karze się bardzo surowo. Współzawodnictwo w planowaniu swego prestiżu prowadzi do stratyfikacji w ramach wojującej elity, chociaż w wartości wszyscy rycerze planują być sobie swoi, co w relacjach powiązanych z królem
Arturem znaczone jest, jak wiadomo, przez zasiadanie dookoła okrągłego stołu. Ze powodu na określoną obawę o prestiż w akcji wymaganie od rycerza energie istnieje w sum uzasadnione. Jej błąd jest najpełniejszym obwinieniem. Obawa, że się prawdopodobnie istnieć oskarżonym o tchórzostwo, zmierza do łamania podstawowych zasad strategii, co z zmian pociąga za sobą bardzo często zgubę rycerza i masakrę każdych jego ludzi.