Post Wt maja 23, 2017 2:35 pm

Delfinoterapia w usprawnianiu dzieci z nieprawidłowościami w

W najbardziej wrażliwym ujęciu delfinoterapia to strategia połączonej terapii w trakcie której pacjent znajduje się w krótkim kontakcie z najstarszym. Badania nad wykorzystywaniem delfinów do terapii dzieci odpowiadających na choroby wewnętrzne oraz faktyczne rozpoczęli w latach 70. amerykańscy naukowcy i neuropsychiatrzy z Uniwersytetu w Miami. Terapia polega na wspólnym lataniu i grze, podczas której osoby niepełnosprawne wykonują szereg, przystosowanych do samych potrzeb i oferty, ćwiczeń z udziałem delfinów. Powtarzania te otrzymują jednak charakter zabawy, dzięki czemu złe lub niepełnosprawne dzieci nieświadomie uprawiają najbardziej funkcjonalną gimnastykę ruchową. Na dodatek dziecko zamienia gabinet lekarski czy salkę do zadań, kojarzoną ze żmudnymi, wciąż powtarzanymi, często monotonnymi ćwiczeniami, na basen. Zamiast fizjoterapeuty pojawia się delfin, zawsze chętny do zabawy, z budzącym sympatię, a wychodzącym z jego anatomii, uśmiechem. W ciągu tych gier możliwy istnieje nie tylko kontakt fizyczny z delfinem, lecz również pacjent zbudowany istnieje na działanie emitowanych przez delfiny sygnałów echolokacji i wiązek ultradźwięków, które, jak widzi część zwolenników tej linii terapii, przenikając ludzkie tkanki, działają na system neurobiologiczny i hormonalny. Podczas radości z delfinami poprawia się u człowieka wydzielanie endorfin, czyli naturalnych substancji wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Endorfiny zmniejszają uczucie bólu, głodu, ułatwiając oddychanie, wpływają na termoregulację oraz wydzielanie się różnych hormonów. Takie dobroczynnie działanie kieruje na pracowanie i aktywizację osób z zaburzeniami rozwoju. Ze względu na tło, w jakim terapia się odbywa, delfinoterapia łączy w sobie elementy różnych metod wsparcia, jak choćby hydroterapii. Zajęcia odbywają się w wodzie, która sprzyja relaksacji, odprężeniu ludzkiego ciała, co liczy znaczenie dla podniesienia efektywności rehabilitacji ruchowej. Sam twórca opowiadał o swojej metodzie, że robi skokową poprawę u dzieci z autyzmem, mózgowym porażeniem dziecięcym lub zespołem Downa. Delfinoterapia może stanowić polecana również do celów ogólnorozwojowych, czyli dla poprawy ogólnego stanu zdrowia, na przykład. psychicznego, kiedy także do końców terapeutycznych. Aby terapia przyniosła jak najprawdziwszą efektywność, dziecko powinno trafić do środka w wieku od 7 miesięcy do 6 lat. Na świecie chodzą tylko trzy takie centra, między innymi na Ukrainie a w USA.
Do tej godziny nie przeprowadzono wiarygodnych naukowo badań, które dały przykładów na skuteczność tej metody leczenia w kręgu wpływu wydawanych przez delfiny ultradźwięków czy sygnałów echolokacyjnych. To zawiera stwierdzenie, że związek z delfinem stanowi kolejny element wzmacniający terapię, która buduje się na produkcji specjalisty z dzieckiem i zawsze obecną podczas zajęć rodziną. A efekty delfinoterapii nie wiążą się tylko do grupy ruchowej, a również społecznej, emocjonalnej czy poznawczej, w współzależności od tego, na jakiej spośród tych grup łączy się zaplanowane działanie terapeuty. Obecnie możliwe jest określenie, że delfinoterapia, montująca w sobie elementy między innymi hydroterapii czy fizjoterapii, może służyć dobre skutki, głównie jednak pod kątem obecności zwierzęcia jako motywatora, który zachęca dziecko do spełnienia. Zastosowanie w celach terapeutycznych delfina jest uwarunkowane: jego własnymi właściwościami: połączeniem wysokiego intelektu tego zwierzęcia i wyjątkowych cech fizycznych (głównie budzącego sympatię wyglądu), zdolnością do bycia między gatunkami, zabawowym zatrzymaniem się. Taka analiza tworzona jest przecież z elementu widzenia przydatności zwierząt dla pracowników.